Astrowce kwiaty

Posted on December 28th, 2008 in Uncategorized by admin

Astrowce (Asterales Lindl.) - rząd roślin nasiennych, uważany za najbardziej zaawansowaną ewolucyjnie grupę roślin dwuliściennych. W Polsce występują prawie wyłącznie jako rośliny zielne, na świecie żyją również gatunki drzewiaste i krzewiaste. Do rzędu należy jedna tylko rodzina astrowate, dawniej nazywana rodziną złożonych.

Charakterystyka

Kwiatostan koszyczkowy (pseudanthium), skupiający wiele małych kwiatów, osadzonych spiralnie na rozszerzonym osadniku kwiatostanowym, okryty od spodu wielolistną okrywą. Kwiaty w koszyczku rozwijają się i dojrzewają od brzegu ku środkowi. Koszyczki występują pojedynczo lub w zebrane w kilka.
Kwiaty promieniste to kwiaty rurkowate, a kwiaty grzbieciste to języczkowate.
Grupa kwiatów rurkowatych często jest otoczona okółkiem kwiatów języczkowatych.
Kielich przemieniony jest w puch kielichowy (pappus), składający się z licznych włosków.
Owocem jest niełupka opatrzona wieńcem włosków.

Systematyka

Pozycja w systemie Reveala 

Gromada okrytonasienne, podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa astrowe Takht., nadrząd Asteranae Takht., rząd astrowce,Reveal James L. System of Classification. PBIO 250 Lecture Notes: Plant Taxonomy. Department of Plant Biology, Universyty of Maryland, 1999 Systematyka rzędu astrowce wg Reveala

  • rodzina: astrowate (Asteraceae Dumort.)
Pozycja w systemie Cronquista 

Gromada okrytonasienne, klasa dwuliścienne, podklasa Asteridae , rząd astrowce,

  • rodzina: astrowate (Asteraceae Dumort.)

Przedsłupność kwiaty

Posted on December 28th, 2008 in Uncategorized by admin

Przedsłupność, protogynia - zjawisko występujące w kwiatach obupłciowych u niektórych gatunków roślin. Polega na wcześniejszym dojrzewaniu słupków niż pręcików. Jest to jeden z mechanizmów zapobiegających niekorzystnemu dla rośliny samozapyleniu, czyli zapyleniu się pyłkiem pochodzącym z tej samej rośliny.

Nie u wszystkich gatunków jednak przedsłupność jest zupełna, tzn. całkowicie uniemożliwiająca samozapylenie. Często przedsłupność jest tylko częściowa, np. słupki dojrzewają tylko niewiele wcześniej, niż pręciki. Jeżeli w tym czasie nie dojdzie do zapylenia krzyżowego, roślina ma możliwość samozapylenia. W ten sposób rośliny z częściową przedsłupnością zapewniają sobie możliwość wytworzenia nasion (co prawda gorszej jakości) nawet wtedy, gdy ich kwiaty nie zostana zapylone pyłkiem innych kwiatów, co zdarzyć się może np. przy długotrwałej złej pogodzie.

Grono kwiaty

Posted on December 25th, 2008 in Uncategorized by admin

Grono - jeden z rodzajów kwiatostanów groniastych. Ten typ kwiatostanu składa się z osi głównej, od której odchodzą osie boczne, które tworzą kwiaty szypułkowe.

Przykładem grona jest kwiatostan konwalii. Występujące u niektórych gatunków listki pod każdym kwiatkiem to przysadki. Kwiaty w gronie mogą wyrastać na wszystkie strony, może być grono dwustronne, lub jednostronne (np. u mieczyka dachówkowatego). Grono może być też częścią kwiatostanu złożonego, gdy zamiast pojedynczych kwiatów na szypułkach z osi głównej wyrastają kwiatostany, np. koszyczki (jak u lepiężnika, czy kłoski .
Potocznie mianem grona nazywa się też kiść winogron.

Kwiat pręcikowy kwiaty

Posted on December 25th, 2008 in Uncategorized by admin

Kwiat pręcikowy, kwiat męski - kwiat zawierający tylko pręciki, nie posiadający natomiast słupków. Oddzielne kwiaty męskie i kwiaty żeńskie występują u niektórych gatunków roślin nasiennych. Kwiaty pręcikowe mogą występować na jednej roślinie wspólnie z kwiatami słupkowymi, wówczas mówimy o jednopienności, a rośliny takie nazywamy roślinami jednopiennymi. Jeżeli w obrębie jednego gatunku na jednym osobniku występują wyłącznie kwiaty słupkowe, a na innym kwiaty pręcikowe, wówczas mówimy o dwupienności, a rośliny takie nazywamy roślinami dwupiennymi. Często kwiaty męskie tworzą kwiatostany. Kwiaty męskie wytwarzają pyłek. Aby mógł on dokonać zapylenia kwiatów żeńskich, musi zostać na nie przeniesiony, np. za pomocą wiatru (anemogamia), zwierząt (zoogamia) lub wody (hydrogamia). Po przekwitnięciu kwiaty pręcikowe obumierają.

Występowanie oddzielnie kwiatów żeńskich i męskich (a zwłaszcza dwupienność), może być jednym z mechanizmów obronnych przed niekorzystnym dla większości roślin samozapyleniem.

Ambrowiec kwiaty

Posted on December 25th, 2008 in Uncategorized by admin

Ambrowiec balsamiczy (Liquidambar styraciflua) - gatunek drzewa pochodzący z Ameryki Północnej.

Pokrój
Dorasta do 45 m wysokości przy dosyć wąskiej koronie i krótkich konarach.
Kwiaty
Wiatropylne, rozdzielnopłciowe, niepozorne. Kwiaty męskieżółtawe, zebrane w gronach, kwiaty żeńskie zielonkawe, kuliste rosną na długich szypułkach. Kwitnie w maju.
Owoce
Zdrewniałe torebki zebrane w owocostany wyglądające jak kolczaste kulki na długim ogonku.
Liście
podobne do liści klonu tylko bardziej powcinane z piłkowanym brzegiem. Jesienią pięknie się przebarwiają (czerwono, a nawet fioletowo!)

Wymagania- wymaga żyznej gleby. Odznacza się niewielką mrozoodpornością.

Zastosowanie

Balsamiczna żywica ambrowców używana jest w medycynie, przemyśle kosmetycznym i spożywczym (kiedyś aromatyzowano nią gumę do żucia).

Bibliografia:

Seneta W., Dolatowski J. ‘Dendrologia’, PWN Warszawa 2000

Krwawnik pannoński kwiaty

Posted on December 25th, 2008 in Uncategorized by admin

Krwawnik pannoński (Achillea pannonica Scheele) - gatunek z rodziny astrowatych pospolity w Europie i Ameryce Północnej. Porasta łąki i miedze.

Charakterystyka

Liście 
Pierzastodzielne, o wcięciach wąskich, nitkowatych
Kwiaty 
Kwiatostan podbaldach złożony. Kwiaty brzeżne żeńskie są języczkowate, drobne, białe, czasem cieliste lub różowe; kwiaty wewnętrzne rurkowate, obupłciowe.

Samopylność kwiaty

Posted on December 24th, 2008 in Uncategorized by admin

Samopylność , samozapylenie (autogamia) – jest to zapylenie słupka pyłkiem pochodzącym z pręcików z tego samego kwiatu, lub innych kwiatów, ale na tej samej roślinie. Dla większości roślin jest to zjawisko niekorzystne gdyż nie następuje wymiana materiału genetycznego przy powstawaniu osobników potomnych. Większość roślin wykształciła więc różne mechanizmy zapobiegające samozapyleniu: przedprątność, przedsłupność, dwupienność, różnosłupkowość , samopłonność.

U wielu roślin mechanizmy zabezpieczające przed samozapyleniem nie są całkowicie skuteczne. U roślin tych zawsze część nasion powstaje w wyniku zapylenia pyłkiem pochodzącym z innej rośliny (zapylenie krzyżowe), a część w wyniku samozapylenia. Tak jest np. u berberysu Thunberga, rutewki orlikolistnej i wielu innych. Ilość nasion powstałych w wyniku samozapylenia zależy od różnych czynników, duży wpływ ma pogoda. Przy dobrej pogodzie, gdy kwiaty są licznie odwiedzane przez owady, większość nasion powstaje w wyniku zapylenia krzyżowego, w czasie długotrwałych deszczów większa jest szansa na samozapylenie. U złoci żółtej w czasie deszczu kwiaty zamykają się i wówczas dochodzi w nich do samozapylenia.

U roślin, których kwiaty przystosowane są do zapylania krzyżowego, samopylność jest tylko jego uzupełnieniem. Ratuje roślinę, gdy z różnych przyczyn nie może dojść do zapylenia krzyżowego. Istnieją jednak rośliny, które stale rozmnażają się poprzez samozapylenie. U roślin tych brak jakichkolwiek mechanizmów zabezpieczających przed samozapyleniem, np. u dziewanny kutnerowatej. Gruszyczka jednokwiatowa ma tak skonstruowane kwiaty, że pyłek może się wysypywać wprost na znamię słupka. Niektóre rośliny są nawet specjalnie przystosowane do samozapylenia. Skrajnym przypadkiem tego jest klejstogamia. Wewnątrz populacji roślin rozmnażających się stale poprzez samozazapylenie różnorodność genetyczna jest dużo mniejsza, niż w populacjach roślin u których występuje zapylenie krzyżowe. Jednak pomiędzy różnymi ich populacjami różnorodność genetyczna jest większa. Spora liczba gatunków roślin, u których występuje samopylność wskazuje, że metoda ta również jest ewolucyjnie skuteczna.

Powojnik pośredni kwiaty

Posted on December 23rd, 2008 in Uncategorized by admin

Powojnik pośredni (Clematis x jouiniana Schn.) - gatunek rośliny z rodzaju powojników. Jest to mieszaniec gatunków powojnika pnącego (Clematis vitalba) i powojnika barszczolistnego (Clematis heraclelifolia).

Charakterystyka

Łodyga
pędy płożące dorastające do 3-4 m.
Liście
ciemnozielone, trójdzielne, z ząbkowanymi brzegami.
Kwiaty
kwiaty jasnofioletowe lub niebieskfioletowe, drobne, o średnicy 2-3 cm zebrane w grona. Kwitnie w lipcu i sierpniu.
Roślina trująca
trujące są sok, liście, kwiaty i owoce.

Krwawnik kichawiec kwiaty

Posted on December 22nd, 2008 in Uncategorized by admin

Krwawnik kichawiec (Achillea ptarmica) - gatunek byliny z rodziny astrowatych. Występuje dziko w Europie, Azji Mniejszej, na terenie Kaukazu i zachodniej Azji. Zawleczony do Ameryki Północnej. W Polsce częsty na Pomorzu Zachodnim.

Charakterystyka

Łodyga 
Osiąga wysokość do 1,5 m, gęsto ulistniona.

Pochrzyn chiński kwiaty

Posted on December 22nd, 2008 in Uncategorized by admin

Pochrzyn chiński, jams chiński, chiński ziemniak (Dioscorea batatas syn. D. oppositifolia L.) - gatunek pnącej byliny należący do rodziny pochrzynowatych. Pochodzi z Azji Wschodniej.

Charakterystyka

Łodyga 
Pędy owijające się wokół podpór. W naszym klimacie dorastające do ok. 3 m i zamierające na zimę.
Kwiaty 
Kwiaty dwupienne, drobne, białe, o zapachu cynamonowym. Kwitnie od czerwca do sierpnia.
Liście 
Sercowate, ciemnozielone.

Pochrzyny dobrze się przechowują, dlatego były one głównym składnikiem diety na statkach przewożących niewolników z Afryki Zachodniej. Chroniły one przed szkorbutem, choć posiadają stosunkowo niewiele witaminy C. Bulwy dziko rosnących pochrzynów były spożywane w czasach głodu.

« Previous PageNext Page »