Kwiat ulicy information

Tuberoza (Polianthes)
rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych. Występuje głównie w Meksyku.
Łodyga wysokości 0,5-1 m, nierozgałęziona, zgrubiała u nasady. Liście równowąskie. Kwiaty dzwonkowate, białe lub różowawe, w gronach o intensywnym zapachu.

Tuberoza bulwiasta (P. tuberosa) - w Polsce rzadka, częsta w płd. Francji, tam hodowana na kwiat cięty. Posiada brunatną bulwę podziemną o żółtawym miąższu. Wysokość do 1 m. Liście u nasady czerwonawe. Białe kwiaty. Jest używana w przemyśle perfumeryjnym jako źródło olejku eterycznego.

• Leave a comment... (0)

Coleus, pokrzywa amerykańska, roślina z rodziny jasnotowatych (wargowych); ok. 150 gat., w większości bylin, występujących w Afryce i tropik. Azji; rośliny doniczkowe lub jednoroczne rabatowe, uprawiane dla pięknych dużych, wielobarwnych liści; kwiaty niepozorne, małe, niebieskawe, zielone zebrane w grona; w uprawie przede wszystkim Koleus Blumego, Coleus Blumei. Roślina bardzo wymagająca, potrzebująca dużej wilgoci i odpowiedniego fotoperiodu.

Roślina osiągająca 0,5 - 1,5 m wysokości (podczas wegetacji), a podczas kwitnienia wypuszcza pęd płonny zakończony kwiatostanem,
osiągający 3 m.

• Łodyga:

Kwadratowa, krucha, półprzezroczysta, pusta w środku. Przy potarciu wydziela charakterystyczny zapach.

• Liście:

Naprzemianległe, eliptyczne z ostym końcem, o nieregularnych brzegach, osiągające do 30 cm długości i 10 cm szerokości.
W dotyku aksamitne,w smaku bardzo gorzkie.

• Kwiaty:

Kwiaty złożone po 3 do 12 w kwiatostany, purpurowobiałe, bądź niebieskobiałe. Roślina kwitnie rzadko, od października do czerwca,
rozmnażana przez “szczepki”, w warunkach naturalnych NIGDY nie wytwarza nasion. Od wieków używana do leczenia zaparć i bólu głowy.

• Biotop:

Poszycie lasu.

Odnośniki

http://www.koleusblumego.freehost.pl/

• Comments Off

Tlaltecuhtli (nah.“władca ziemi”) lub Tlaltecutli - bóstwo ziemi i potwór morski w mitologii Azteków. Przedstawiany był jako samica krokodyla, choć jego imię jest rodzaju męskiego lub przykucnięty stwór ze szponami u dłoni i stóp.

Według legend bogowie Quetzalcoatl i Tezcatlipoca przeistoczyli się w węże i rozdarli Tlaltecuhtli na pół, aby z dwóch części stworzyć od nowa niebo i ziemię gdy świat przestał istnieć po kolejnym kataklizmie - który według mitologii azteckiej występował cyklicznie po każdej z następujących po sobie epok świata.

Z reszty ciała Tlaltecuhtli miały powstać zasoby niezbędne człowiekowi do życia - drzewa, kwiaty i zioła powstały z jej włosów, łąki i drobniejsze kwiaty ze skóry, łańcuchy górskie i wąwozy z nosa a rzeki oraz jaskinie z jej ust. Wierzono jednak iż nocami Tlatlecuhtli domaga się ludzkiej krwi i ofiar aby zaspokoić swe pragnienie, dlatego często porównywano ją do innych bóstw kojarzonych z kultem sił przyrody, jak Coatlicue i Tonatiuh.

• Comments Off

Kwiaty zła (Les fleurs du mal), znane również po polsku jako Kwiaty grzechu to zbiór wierszy opublikowany przez Charlesa Baudelaire’a w roku 1857.

Od 1845 roku Baudelaire zapowiadał wydanie zbioru wierszy pod nazwą Lesbijki (Les Lesbiennes), później miał on nosić tytuł Otchłań (Les Limbes) i opisywać siedem grzechów głównych, którymi rządzi Nuda,
co zapowiada pierwszy wiersz zbioru — Do czytelnika. Zbiór, dedykowany Théophile’owi Gautier,
dzieli się na sześć części, pogrupowanych tematycznie:

• Spleen i ideał
• Obrazy paryskie
• Wino
• Kwiaty zła
• Bunt
• Śmierć

Bezpośrednio po wydaniu Kwiatów zła przeciwko autorowi wytoczono proces o obrazę dobrych obyczajów dotyczący 13 ze 100 wierszy. W wyniku procesu Baudelaire musiał zapłacić grzywnę 300 franków (zmniejszoną później do 50 franków) i usunąć sześć wierszy. W drugim wydaniu z roku 1861 autor pominął zakazane sześć wierszy, dodał 32 wiersze i nową część Obrazy paryskie. W trzecim, pośmiertnym wydaniu z roku 1868 z przedmową poety Théophile’a Gautiera przywrócono zakazane wiersze i dodano 25 wierszy, w tym zawartość zbioru Épaves (Szczątki), wydanego w Brukseli w 1868 roku.

Na polski przekładali Kwiaty zła między innymi Wiktor Gomulicki, Antoni Lange i Zofia Trzeszczkowska, Stanisław Korab-Brzozowski, Czesław Jastrzębiec-Kozłowski, Bohdan Wydżga, Marian Piechal.

• Leave a comment... (0)

Ylang-ylang - jagodlin wonny (łac.Cananga odorata), przedstawiciel rodziny flaszowcowatych (Annonaceae), tropikalne drzewo z Azji Południowo-Wschodniej, niekiedy uprawiane w tropikach.

Intensywnie pachnące kwiaty są surowcem do otrzymywania olejku ilangowego, używanego w przemyśle perfumeryjnym. Owoce jadalne.

• Leave a comment... (0)

Dominacja niezupełna, dominacja niepełna uwidacznia się w heterozygocie wtedy, gdy allel dominujący nie maskuje całkowicie allelu recesywnego. Przykład: allel dominujący A determinuje czerwoną barwę kwiatów, a allel recesywny a - białą. W przypadku dominacji zupełnej heterozygota Aa miałaby kwiaty czerwone. W przypadku dominacji niezupełnej kwiaty będą różowe.

• Comments Off

Szlif rozetowy to pierwsza forma szlifu, w którym zastosowano płaskie fasety.

Nazwa pochodzi od róży i wynika z podobieństwa w rozmieszczeniu faset w kamieniu do płatków dobrze rozwiniętej róży. Kamienie o tym szlifie mają fasetowaną tylko część górną.

Szlify rozetowe charakteryzują się koroną bez tafli i płaską podstawą (część dolna stanowi płasko oszlifowaną bazę). Rondysta jest okrągła lub wieloboczna. Ściany mają kształt trójkątów lub trapezów. Część górna ma kształt piramidy z trójkątnymi fasetami schodzącymi się pod mniejszym lub większym kątem na szczycie kamienia.

Wyróżnia się szlify:

• półrozeta - składa się ze ścian trójkątnych: 6 brzeżnych, 6 środkowych i 6 szczytowych.
• rozeta - składa się z 6 brzeznych ścian kształtu trapezowego i 6 trójkatnych ścian szczytowych.
• rozeta podwójna - składa się ze ścian trójkątnych: 12 brzeżnych, 6 środkowych i 6 szczytowych.

Zobacz też: szlif (jubilerstwo), przegląd zagadnień z zakresu jubilerstwa

• Leave a comment... (0)

Czarne kwiaty. Białe kwiaty - cykle prozy Norwida. Drukowane w Czasie w latach 1856-1857. W obydwu autor nie starał się narzucać sobie jakiegokolwiek stylu literackiego - zależało mu na wierności faktom. Uważane za arcydzieło polskiej prozy.

Czarne kwiaty - przymiotnik “czarne” oznacza żałobny lub nekrologiczny charakter zapisków. Opisują spotkania i rozmowy z poetą Stefanem Witwickim, Chopinem, Słowackim, Mickiewiczem i malarzem Delaroche’m. Zawierają także wspomnienie o nagłej śmierci nieznanej Norwidowi “podobno Irlandki”.

Białe kwiaty - Tworzą zbiór fragmentów zaczerpniętych z dziennika autora. Zawierają opisy estetyki ciszy, nieobecności i “przemilczenia”, charakterystycznego dla twórczości Norwida. Brak w tym cyklu patosu i pretensjonalnej ekspresywności.

• Comments Off

Park Narodowy Dolina Kwiatów (Valley of Flowers National Park) - park narodowy w stanie Uttarakhand w północno-zachodnich Indiach. Park położony jest w Himalajach, u podnóży najwyższego szczytu Indii, Nanda Devi. Nazwa Parku pochodzi od ogromnej liczby kwiatów (około 500 gatunków), kwitnących podczas krótkiego lata (Park dostępny jest jedynie od czerwca do października - przez pozostałą część roku pokryty jest śniegiem). Głównym celem utworzenia Parku była właśnie ochrona wysokogórskiej flory, a także krajobrazu.

W 2005 Park został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, poprzez rozszerzenie wpisu z 1988 obejmującego pobliski Park Narodowy Nanda Devi.

• Comments Off

Abitala (zm. po 1010 p.n.e.) - żona izraelskiego króla Dawida.

Dawid poślubił Abitalę w czasie, gdy panował w Hebronie, czyli przypuszczalnie między 1010 p.n.e. a 1003 p.n.e. Należy podkreślić, że datacja rządów Dawida, a co za tym data także ślubu z Abitalą, pozostają dyskusyjne. Ze związku Abitali i Dawida pochodził syn Szefatiasz. Więcej danych na temat Abitali źródła biblijne nie przekazały.

• Comments Off